عفونت های واژن چیست؟

یکی از شایع ترین مشکلات ژنیکولوژی در زنان، عفونت واژن یا ترشح غیرعادی می باشد.

این بیماری در خانم ها به دلیل تغییرات و التهاب در ترشحات خارج شده از واژن به وجود می آید.

واژن یک گذرگاه عضلانی و مخاطی در دستگاه تناسلی زنان است که از دهانه رحم شروع می شود.

اندازه واژن معمولا بین 8 تا 17 سانتی متر است و فقط دهانه واژن از بیرون قابل مشاهده است.

عفونت واژن یا واژینیت به دلیل عدم تعادل مخمر و باکتری در واژن ایجاد می شود.

هنگامی که فردی دچار عفونت واژن می شود، معمولاً ترشحات غیر طبیعی، سوزش، خارش، درد و بوی بدی شبیه بوی ماهی گندیده را گزارش می کند.

در بیشتر مواقع در سنین باروری زنان حد فاصله سن بلوغ تا دوره یائسگی بروز کرده و تمامی مجاری ادراری و تناسلی را درگیر خود می کند.

طی تحقیقات به عمل آمده، آمار ها نشان می دهد که حدود 30 درصد خانم ها دچار عفونت واژن می شوند.

که برای درمان این عارضه باید به متخصص زنان و زایمان مراجعه نمایند.

انواع عفونت های واژن چیست؟

عفونت های واژن انواع مختلفی دارد که در زیر به آن اشاره می شود.

تریکومونیازیس

تریکومونیازیس (Trichomoniasis) یکی از بیماری شایع، بسیار مسری، مقاربتی و غیر ویروسی (STD) در جهان می باشد.

این بیماری در اثر عفونت با یک انگل تک‌یاخته به نام تریکوموناس واژینالیس ایجاد می‌ شود.

این بیماری در اغلب موارد علایم شاخصی ندارد و شما نمی‌ توانید با نگاه کردن به عضو تناسلی متوجه داشتن آن بشوید.

بیماری تریک بدون اینکه بخواهید به شما انتقال پیدا می‌ کند و شما هم به شریک جنسی خود آن را منتقل می‌ کنید.

به‌ طور کلی هرکسی که از نظر جنسی فعال باشد، می‌تواند به این عفونت مبتلا شود، این بیماری از راه تماس جنسی محافظت نشده به سادگی قابل انتقال خواهد بود.

براساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، بیشتر از ۱۶۵ میلیون نفر در سراسر جهان در سال ۲۰۱۶ به عفونت تریکومونیازیس مبتلا شده اند.

عفونت تریکومونیازیس هم در زنان و هم در مردان شانس ابتلا و تشدید شدن دارد.

به سبب داخلی بودن اندام تناسلی درخانم ها، این بیماری در آن‌ها شایع‌تر از آقایان می باشد.

عمده‌ترین قسمت بدن که درگیر این انگل شده و عفونی می‌شود، دستگاه تناسلی پایین (فرج، واژن، دهانه رحم یا مجرای ادرار) می باشد.

در مردان بیشترین عضو بدن که عفونی می‌ شود، درون آلت تناسلی (مجرای ادرار) است.

در طی تماس جنسی، انگل از آلت تناسلی به واژن زن یا از واژن به آلت تناسلی منتقل می‌ شود.

این عفونت انگلی می‌ تواند در مردان و زنان علائم و عوارض متفاوتی ایجاد کند.

انگل ازراه ترشحات جنسی، مانند مایع منی، پیشآب و ترشحات واژن قابل انتقال است.

وقتی مایع منی، پیشآب و ترشح واژنی آلوده به انگل تریک بر روی یا درون آلت مردانه، لبه های واژن یا واژن شخص دیگر قرار گیرد، این انگل فرد سالم را مبتلا می کند.

بنابراین داشتن رابطه جنسی پرخطر و بدون کاندوم یکی از قطعی ترین راههای مبتلا شدن به این نوع عفونت انگلی میباشد.

تریکومونیازیس از طریق تماس های کوتاه و موقتی انتقال نمی یابد، بنابراین قطعا بخاطر مصرف اشتراکی غذا یا نوشیدنی، بوسیدن، بغل گرفتن، دست دادن، سرفه، عطسه و یا نشستن روی سنگ توالت مبتلا به تریک نخواهید شد.

این عفونت اگر درمان نشود، می‌تواند ماه‌ها یا حتی سال‌ها ادامه داشته باشد.

این عفونت به خودی خود از بین نمی‌رود.

در تمام مدتی که مبتلا به آن هستید، می‌ توانید STD را به شریک جنسی خود منتقل کنید.

علائم این عفونت عبارتند از:

• خارش و سوزش
• درد شدید در هنگام مقاربت
• ترشحات کف آلود به رنگ زرد مایل به سبز

کاندیدیاز

کاندیدیاز یک عفونت قارچی در واژن محسوب می شود که به علت رشد بیش از اندازه قارچ کاندیدا آلبیکنس به وجود می آید.

دارای علائمی نظیر:

• خارش و سوزش
• درد شدید در هنگام مقاربت
• ترشحات پنیری و سفید
• تورم و قرمزی
• درد هنگام ادرار

عواملی مانند دیابت، بارداری، سیستم ایمنی ضعیف، لباس‌ تنگ و نخی و مصرف آنتی بیوتیک ها می‌تواند باعث بروز عفونت قارچی شود.

گاردنرلا

یکی از مهم ترین علت های عفونت واژن در بانوان، واژینوز باکتریال یا همان گاردنرلا می باشد که به دنبال رشد بیش از حد باکتری Gardnerella vaginalis در واژن است.

عفونت باکتریایی دارای علائمی نظیر:

• ترشحات فراوان و رقیق به رنگ خاکستری
• بوی بد واژ
• خارش و سوزش
• درد در زمان ادرار
• درد هنگام مقاربت

عوامل موثر در بروز عفونت واژن چیست؟

مهم ترین عامل موثر در بروز عفونت واژن، کاهش باکتری های مفید و افزایش باکتری های مضر می باشد.

علاوه بر باکتری ها، عفونت قارچ کاندیدا آلبیکانس نیز می تواند دلیل به وجود آمدن عفونت واژن در بانوان محسوب گردد.

از مهم ترین عامل واژینیت قارچی و برفک دهان، کاندیدا آلبیکانس می باشد، این عفونت در اصل نوعی قارچ به حساب می آید که با ترشحات نامطبوع و چسبنده ای همراه است.

از عوامل دیگری که می تواند سبب عفونت واژن در خانم ها گردد، وجود تک‌یاختگان می باشد که در اکثر مواقع از طریق روابط جنسی به واژن انتقال می یابد.

کاهش سطح هورمون استروژن بدن نیز می تواند منجر به عفونت واژن در بانوان گردد.

به مرور زمان و به صورت طبیعی، سطح استروژن بدن بانوان رفته رفته رو به کاهش است که این کاهش منجر به خشکی مهبل می گردد.

در نتیجه سبب التهاب و تغییرات در ترشحات واژن می شود. بر همین اساس یکی از عوامل موثر عفونت در خانم های باردار اختلال در ترشح هورمون استروژن می باشد.

آخرین علتی که می تواند موجب عفونت واژن در بانوان شود، حساسیت به محصولات و شوینده های معطر و شیمیایی نظیر دوش واژینال، صابون‌های عطری، پوشیدن شلوار تنگ، پوشیدن جوراب شلواری تنگ و غیرنخی است.

در بعضی مواقع عفونت واژن در بانوان غیر قابل تشخیص می باشد که می تواند برای هر سنی این اتفاق بیوفتند.

طی آمار های انجام شده معمولا این شرایط برای دخترانی که هنوز به سن بلوغ نرسیده اند، رخ می دهد.

که در علم پزشکی به این عفونت ها، عفونت واژن غیراختصاصی می گویند.

علائم عفونت واژن چیست؟

ترشح، سوزش، خارش و درد در حین مقاربت معمولاً اولین علائم عفونت واژن هستند. بسته به شدت بیماری، اینها می توانند خفیف یا شدید و مزمن باشند.

مهمترین علائم عفونت واژن عبارتند از:

• سوزش ادرار
• تغییر میزان ترشحات خارج شده از واژن
• خارش واژن
• بوی بد در ناحیه واژن
• درد و تورم
• قرمزی واژن
• ادرار توأم با درد
• سوزش واژن
• خونریزی یا لکه‌بینی
• درد واژن در هنگام برقراری رابطه جنسی

در برخی موارد علائم عفونت واژن در کودکان دختر نیز دیده می شود.

به طور معمول، اندام تناسلی کودک در مقایسه با زنان بالغ قبل از بلوغ ترشح ندارد.

با این حال، گاهی اوقات کودکان قبل از بلوغ دارای ترشحات سفید یا شیری رنگ هستند که بی بو است و باعث سوزش، التهاب یا خارش نمی شود.

هرگونه ترشحی که شبیه موارد فوق نباشد برای کودکان غیرطبیعی است و می تواند نشانه عفونت واژن در کودکان باشد.

تشخیص عفونت واژن

پزشک و متخصص زنان و زایمان با بررسی لگن و آزمایش ترشحات واژن می توانند علت به وجود آمدن و روش درمانی این عارضه را تشخیص دهند و جهت درمان این بیماری، داروهای مورد نیاز را تجویز نمایند.

برای تشخیص بهتر، پزشک ممکن است از ابزاری اسپکولوم واژینال برای بررسی داخل واژن و بررسی علت التهاب و ترشحات استفاده کند.

راه های دیگر برای تشخیص عفونت واژن عبارتند از معاینه لگنی، نمونه گیری از مایع دهانه رحم برای آزمایش و آزمایش pH.

آیا ترشحات واژن طبیعی است؟

اکثر بانوان ترشحات واژن دارند اما همه ترشحات طبیعی و نرمال نیستند.

میزان ترشحات برای هر فرد با توجه به ویژگی های فردی وی متفاوت است.

بعضی از خانم ها هر از گاهی ترشحات کمی دارند. در برخی دیگر هر روز ترشح می کنند.

تفاوت ترشحات طبیعی با غیر طبیعی در مقدار، بو و رنگ و بافت است.

ترشحات طبیعی شفاف یا سفید هستند و می توانند بوی خفیف داشته باشند.

مقدار ترشحات نیز در هر فرد با توجه به طول چرخه قاعدگی می تواند متفاوت باشد.

راه های درمان عفونت واژن چیست؟

درمان عفونت وازن را می توانیم به 3 دسته تقسیم نماییم که عبارتند از:

درمان خانگی عفونت واژن

همان طور که در بالا اشاره شد، یکی از شایع ترین عامل عفونت های واژن، عفونت های قارچی است.

حال اگر برای اولین بار به این عفونت دچار شده اید بهتر است برای درمان به پزشک زنان مراجعه نمایید.

چرا که پزشک با معاینات واژن می تواند نوع و میزان عفونت های واژن را تشخیص و بهترین راه درمان را برای شما ارائه نماید.

مهم ترین روش های خانگی برای درمان عفونت های واژن عبارتند از:

• عدم پوشیدم شلوار تنگ و بادی برای مدت طولانی
• عدم استفاده از لباس زیر در هنگام خواب و خودداری از پوشیدن لباس زیر مرطوب
• تعویض روزانه لباس زیر
• استفاده از پد های کتان
• توجه لازم به ترشحات و لکه های لباس های زیر
• عدم استفاده از سیگار و قلیان و الکل
• عدم نگه داری ادرار مخصوصا بعد از رابطه جنسی

علاوه بر موارد بالا درمان های خانگی دیگری نیز وجود دارد که می تواند عفونت های واژن را بهبود بخشد. از جمله این درمان ها عبارتند از:

• درمان عفونت واژن با ماست
• درمان عفونت واژن با استفاده از اسید بوریک
• درمان عفونت واژن با روغن پونه کوهی (مرزنگوش)
• درمان عفونت واژن با روغن نارگیل
• درمان عفونت واژن با روغن درخت چای
• درمان عفونت واژن با جوش شیرین

درمان گیاهی

• نشستن در لگن حاوی سرکه و آب به مدت ۱۵ الی ۲۰ دقیقه
• شست و شوی واژن با مخلوط سرکه و آب
• شست و شوی واژن یا تزریق واژینال مخلوط عسل و آب ولرم
• استفاده از دم نوش پونه، آویشن، نعناع، هرکدام به تنهایی و به همراه عسل

درمان دارویی

زمانی بانوان می توانند از دارو برای درمان عفونت های واژن استفاده نمایند که به تجویز پزشک معالج خود باشد.

بر همین اساس مصرف دارو ها برای درمان این عارضه برای هر فردی متفاوت می باشد.

رایج ترین روش درمان دارویی عفونت قارچی زنان عبارتند از:

• شیاف کلوتریمازول
• شیاف نیستاتین
• پماد عفونت واژن کلوتریمازول
• درمان عفونت واژن با مترونیدازول

اما در صورت وخیم شدن عفونت ها، پزشک علاوه بر موارد بالا داروهای خوراکی هم نیز تجویز می نماید.

همچنین پزشک معالج به بانوان توصیه می کند که طی یک هفته درمان، از رابطه جنسی اکیدا خودداری نمایند.

درمان با لیزر

برای افرادی که از عفونت‌های مکرر واژن رنج می‌ برند و درمان دارویی در توقف یا کاهش عفونت اثر مفیدی ندارد، لیزر درمانی به عنوان یک روش قطعی و سریع عمل می‌کند.

اولین عملکرد لیزر این است که ناحیه تناسلی را با تابش پرتوهای پر انرژی، کاملا استریل می کند.

در مرحله بعد این اشعه ها تعادل ایجاد می کنند و باکتری های مفید را به حد طبیعی برای محیط واژن می رساند.

این روش به طور کامل بوی بد، خارش، سوزش و ترشحات رنگی واژن را بدون درد و خونریزی از بین می برد.

عوارض عفونت واژن چیست؟

از اصلی‌ترین عوارض عفونت واژن عبارتند از:

• احتمال نازایی در زنان.
• احتمال ابتلا به HIV.
• احتمال سقط جنین.
• احتمال ابتلا به التهاب لگن.

پیشگیری از عفونت واژن

همه عفونت های واژن قابل پیشگیری نیستند. یک راه ساده برای جلوگیری از عفونت استفاده از کاندوم در حین رابطه جنسی برای کاهش خطر ابتلا به بیماری های مقاربتی و خطر ابتلا به این بیماری است.

راه های دیگر برای پیشگیری از واژینیت عبارتند از:

سعی کنید ناحیه تناسلی خود را همیشه خشک و تمیز نگه دارید، زیرا رطوبت و کثیفی عواملی هستند که باعث عفونت می شوند.

از ژل های شستشوی واژینال و اسپری های شستشوی واژینال بدون عطر و اسانس استفاده کنید.

از شستشوی زیاد خودداری کنید، زیرا باعث تحریک و بدتر شدن عفونت می شود و باکتری های مفید این ناحیه را از بین می برد.

برای به حداقل رساندن التهاب واژن از لباس زیر نخی و جوراب شلواری نخی استفاده کنید.

از پوشیدن لباس های چسبناک و چسبناک که رطوبت و گرما را به دام می اندازند، خودداری کنید.

پوشیدن شلوار جین تنگ، شلوار مجلسی و لباس زیر پلاستیکی یا نایلونی از جریان مناسب هوا جلوگیری می کند.

مصرف ماست پروبیوتیک یکی از بهترین راه ها برای پیشگیری از واژینیت است.

چکاپ سالانه و معاینه متخصص زنان و در صورت لزوم تست پاپ اسمیر را فراموش نکنید.

از وان عمومی و جکوزی استفاده نکنید.

برای خشک کردن ناحیه تناسلی خود، آن را از جلو به عقب با دستمال کاغذی پاک کنید تا باکتری های مقعد وارد واژن نشوند.

شما نیازی به دوش واژن ندارید، یک حمام معمولی کافی است دوش کردن تعادل موجودات در واژن را مختل می کند و خطر عفونت را افزایش می دهد.

از کاندوم های لاتکس استفاده کنید، زیرا عفونت را منتقل نمی کنند.

چرا بعد از رابطه جنسی واژن دچار عفونت یا سوزش می شود؟

بعضی زنان بعد از رابطه جنسی با علائمی مانند سوزش، احساس ناراحتی، خارش یا تغییر در وضعیت طبیعی ناحیه تناسلی مواجه می شوند و ممکن است تصور کنند که حتما به عفونت واژن مبتلا شده اند.

در حالی که ایجاد ناراحتی پس از رابطه همیشه به معنای عفونت نیست.

اصطکاک، خشکی، حساسیت به محصولات مورد استفاده در رابطه یا تغییرات موقت محیط واژن نیز می توانند چنین علائمی ایجاد کنند.

یکی از علت های مهم، کاهش رطوبت کافی در هنگام رابطه است.

زمانی که روان سازی طبیعی کافی نباشد، تماس و اصطکاک می تواند باعث تحریک سطحی بافت واژن و اطراف آن شود.

این تحریک ممکن است بلافاصله بعد از رابطه یا چند ساعت بعد به شکل سوزش و حساسیت احساس شود.

استفاده از روان کننده نامناسب نیز در برخی افراد می تواند به جای کاهش ناراحتی، باعث تحریک یا واکنش پوستی شود.

کاندوم، روان کننده، اسپرم کش ها و حتی برخی محصولات بهداشتی مورد استفاده قبل یا بعد از رابطه نیز در افراد حساس می توانند باعث واکنش موضعی شوند.

در چنین شرایطی معمولا ارتباط مشخصی میان شروع علائم و استفاده از یک محصول خاص وجود دارد.

اگر این اتفاق به صورت تکراری رخ دهد، بهتر است فرد بدون تغییرات متعدد و خودسرانه در محصولات، موضوع را با پزشک مطرح کند تا عامل احتمالی مشخص شود.

از طرف دیگر، رابطه جنسی می تواند در برخی شرایط زمینه بروز یا آشکار شدن علائم یک عفونت را فراهم کند.

تغییرات ایجاد شده در محیط واژن یا تماس جنسی با فرد مبتلا به یک عفونت قابل انتقال جنسی می تواند در ایجاد برخی بیماری ها نقش داشته باشد.

با این حال، صرف مشاهده سوزش یا تغییر ترشح پس از رابطه نمی توان نوع عفونت را مشخص کرد و تشخیص نیازمند بررسی بالینی و در صورت لزوم آزمایش است.

زمان شروع علائم نیز می تواند اطلاعات مهمی در اختیار پزشک قرار دهد.

سوزش بلافاصله پس از رابطه بیشتر می تواند با تحریک، اصطکاک یا حساسیت موضعی ارتباط داشته باشد، در حالی که بعضی عفونت ها ممکن است با فاصله زمانی بیشتری علائم ایجاد کنند.

البته این تفاوت به تنهایی برای تشخیص کافی نیست و نباید بر اساس زمان بروز نشانه ها خوددرمانی انجام شود.

اگر ناراحتی بعد از رابطه به صورت مکرر تکرار شود، شدت آن افزایش پیدا کند یا همراه با درد قابل توجه، زخم، خونریزی غیرطبیعی، بوی غیرمعمول یا تغییر واضح ترشحات باشد، بررسی پزشکی اهمیت بیشتری پیدا می کند.

همچنین در صورت احتمال تماس با عفونت های قابل انتقال جنسی، ارزیابی پزشک و انجام آزمایش های لازم می تواند از درمان اشتباه جلوگیری کند.

برای کاهش تحریک نیز بهتر است از شستشوی داخلی واژن و محصولات عطری در این ناحیه استفاده نشود و در صورت خشکی، درباره انتخاب روان کننده مناسب با پزشک مشورت شود.

مهم است که هر سوزش بعد از رابطه را به عنوان عفونت تلقی نکنیم، زیرا تشخیص علت واقعی می تواند مسیر درمان را کاملا تغییر دهد.

علت طولانی شدن عفونت واژن چیست؟

مهم ترین علت طولانی شدن عفونت واژن در وحله ی اول تشخیص و درمان نامناسب می باشد علاوه بر آن، موارد دیگری نظیر:

• داشتن پارتنر جنسی متعدد
• تضعیف سیستم ایمنی بانوان به دلیل مصرف دارو های کورتون
• ابتلا به بیماری قند خون

عدم درمان همسر می تواند موجب طولانی تر شدن عفونت واژن گردد.

مقایسه عفونت باکتریایی با عفونت قارچی

دو مورد از شایع ترین علل واژینیت مربوط به ارگانیسم هایی است که در واژن شما زندگی می‌کنند.

آنها می‌توانند علائم بسیار مشابهی را دارا باشند.

عفونت های قارچی به دنبال رشد بیش از حدقارچ در واژن هستند که پزشک معمولا داروهای ضد قارچ مانند پماد، شیاف و قرص را تجویز می کند.

اما واژینوز باکتریایی زمانی اتفاق می افتد که تعادل باکتری ها در واژن از بین برود، درمان آن شامل آنتی‌بیوتیک‌هایی مثل مترونیدازول یا کلیندامایسین است.

در هر دو حالت، ممکن است متوجه ترشحات سفید یا خاکستری شوید.

واژینیت غیر عفونی چیست و چه علائمی دارد؟

هر نوع سوزش، خارش یا ناراحتی در ناحیه واژن لزوما به معنای وجود عفونت نیست.

گاهی با وجود اینکه آزمایش های مربوط به عفونت نتیجه مشخصی نشان نمی دهند، فرد همچنان احساس سوزش، تحریک، خشکی یا ناراحتی دارد. در چنین شرایطی یکی از احتمالات، واژینیت غیر عفونی است.

این وضعیت به التهاب یا تحریک بافت واژن و اطراف آن گفته می شود که عامل اصلی آن می تواند چیزی غیر از قارچ، باکتری یا انگل باشد.

یکی از دلایل شایع این مشکل، تماس مداوم با موادی است که با بافت حساس ناحیه تناسلی سازگار نیستند.

استفاده از صابون های معطر، ژل های شوینده، اسپری های خوشبو کننده، دستمال های معطر یا برخی محصولات بهداشتی می تواند باعث تحریک پوست و مخاط شود.

شستشوی بیش از حد نیز با از بین بردن شرایط طبیعی ناحیه تناسلی می تواند علائم تحریک را بیشتر کند.

در بعضی افراد، استفاده از محصولات جدید مانند شوینده لباس، پد یا روان کننده نیز ممکن است با ایجاد حساسیت پوستی همراه شود.

کاهش سطح استروژن نیز از عوامل مهم واژینیت غیر عفونی است.

این تغییر بیشتر در دوران یائسگی دیده می شود و می تواند باعث نازک شدن و کاهش رطوبت بافت واژن شود.

در نتیجه فرد ممکن است خشکی، سوزش، احساس کشیدگی یا درد هنگام رابطه جنسی را تجربه کند.

برخی زنان در دوره شیردهی نیز به دلیل تغییرات هورمونی با خشکی و حساسیت بیشتر ناحیه تناسلی مواجه می شوند.

علائم واژینیت غیر عفونی ممکن است شباهت زیادی به عفونت داشته باشد و به همین دلیل تشخیص آن تنها بر اساس نشانه ها همیشه امکان پذیر نیست.

احساس سوزش، خارش، قرمزی، خشکی، درد هنگام رابطه جنسی یا احساس تحریک در ناحیه واژن از علائم احتمالی هستند.

در برخی موارد نیز فرد احساس ناراحتی دارد اما ترشح غیرطبیعی مشخصی مشاهده نمی کند.

برای تشخیص، پزشک معمولا علاوه بر بررسی علائم و سابقه فرد، معاینه انجام می دهد و در صورت نیاز آزمایش ترشحات یا بررسی های تکمیلی را درخواست می کند.

هدف از این بررسی ها مشخص کردن علت اصلی ناراحتی و جلوگیری از مصرف خودسرانه داروهای ضد قارچ یا آنتی بیوتیک است.

اگر آزمایش ها وجود عفونت را تایید نکنند، پزشک می تواند عوامل تحریک کننده، تغییرات هورمونی یا سایر علل غیر عفونی را بررسی کند.

درمان نیز به علت زمینه ای بستگی دارد. اگر یک محصول بهداشتی یا ماده شیمیایی عامل تحریک باشد، حذف آن از تماس با ناحیه تناسلی می تواند بخشی از روند بهبود باشد.

در موارد مرتبط با خشکی و کاهش استروژن، پزشک ممکن است درمان های موضعی یا روش های مناسب دیگری را با توجه به شرایط فرد پیشنهاد کند.

بنابراین تداوم علائم بدون پاسخ به درمان های معمول، لزوما به معنی مقاوم بودن عفونت نیست و ممکن است نشان دهد که علت ناراحتی از ابتدا عفونی نبوده است.

بهترین دکتر زنان در اهواز

اگر شما هم جز آن دسته از افرادی هستید که از عفونت واژن رنج می برید، می توانید برای تشخیص دقیق این مسئله نزد دکتر های متخصص رفته، و از مشکل خود مطلع گردید.

همچنین برای درمان این عارضه باید هر چه سریعتر مراحل درمان را آغاز نمایید.

برای تشخیص و درمان عفونت های واژن، شما می توانید به دکتر های متخصص همانند خانم دکتر مینا مهدوی مراجعه کرده و پس از انجام معاینات لازم مورد درمان قرار بگیرید.

سوالات متداول

در این بخش، به سوالات مهم و کاربردی درباره عفونت واژن پاسخ می دهیم؛ از تفاوت انواع عفونت و زمان نیاز به درمان گرفته تا علائمی که ممکن است نشان دهنده عفونت جدی تر باشند.

دانستن این نکات می تواند به تشخیص زودتر و جلوگیری از عود عفونت کمک کند.

از کجا بفهمیم عفونت واژن قارچی است یا باکتریایی؟

علائم به تنهایی همیشه برای تشخیص قطعی کافی نیستند.

عفونت قارچی معمولاً با خارش شدید، سوزش و ترشحات سفید و غلیظ همراه است، در حالی که واژینوز باکتریایی بیشتر با ترشحات رقیق و خاکستری یا سفید و بوی نامطبوع همراه می شود.

برای انتخاب درمان مناسب، گاهی معاینه و آزمایش ترشحات لازم است.

آیا عفونت واژن می تواند بدون ترشح هم ایجاد شود؟

بله. همه عفونت های واژن الزاماً با ترشح قابل توجه همراه نیستند.

بعضی افراد ممکن است بیشتر دچار خارش، سوزش، قرمزی، درد هنگام ادرار یا ناراحتی هنگام رابطه شوند.

بنابراین نبود ترشح به تنهایی نمی تواند عفونت واژن را رد کند.

چرا عفونت واژن دوباره برمی گردد؟

عود عفونت می تواند دلایل مختلفی داشته باشد.

مصرف نامناسب یا ناقص دارو، تشخیص اشتباه نوع عفونت، تغییرات هورمونی، مصرف برخی آنتی بیوتیک ها و بعضی بیماری های زمینه ای می توانند در عود نقش داشته باشند.

اگر عفونت به صورت مکرر تکرار شود، بررسی دقیق علت ضروری است.

آیا عفونت واژن باعث ناباروری می شود؟

بیشتر عفونت های ساده واژن مستقیماً باعث ناباروری نمی شوند.

با این حال، برخی عفونت های مقاربتی مانند کلامیدیا و سوزاک در صورت درمان نشدن می توانند به دستگاه تناسلی فوقانی گسترش پیدا کنند و خطر بیماری التهابی لگن و مشکلات باروری را افزایش دهند.

آیا عفونت واژن از طریق رابطه جنسی منتقل می شود؟

همه عفونت های واژن بیماری مقاربتی محسوب نمی شوند.

برای مثال، واژینوز باکتریایی و عفونت قارچی معمولاً در گروه عفونت های مقاربتی قرار نمی گیرند، اما برخی عفونت ها مانند تریکومونیازیس از طریق رابطه جنسی منتقل می شوند.

تشخیص نوع عفونت برای تعیین نیاز به درمان شریک جنسی اهمیت دارد.

چه زمانی عفونت واژن نیاز به بررسی جدی دارد؟

اگر عفونت با درد شدید لگن، تب، خونریزی غیرطبیعی، زخم یا تاول تناسلی، بوی بسیار نامطبوع یا درد شدید هنگام ادرار همراه باشد، بررسی پزشکی اهمیت بیشتری پیدا می کند.

همچنین در دوران بارداری، بروز علائم عفونت واژن باید جدی گرفته شود و درمان بدون تشخیص مناسب انجام نشود.

آیا مصرف خودسرانه دارو برای عفونت واژن مناسب است؟

خیر. علائم عفونت قارچی، واژینوز باکتریایی و بعضی بیماری های مقاربتی می توانند شبیه یکدیگر باشند، اما درمان آنها متفاوت است.

مصرف خودسرانه دارو ممکن است باعث تأخیر در تشخیص علت اصلی یا عود علائم شود.

در صورت تکرار یا ماندگاری علائم، معاینه و بررسی ترشحات می تواند به انتخاب درمان مناسب کمک کند.